Boşanma davaları niteliklerine göre çekişmeli ve anlaşmalı boşanma davaları olarak ikiye ayrılmaktadır. Çekişmeli boşanma davası ancak Türk Medeni Kanunu 161-166. Maddelerinde düzenlenmiş olan sebeplerin varlığı halinde açılabilecek olup davanın seyri, kusur oranı, tazminat, nafaka ve velayet hususlarında davanın hangi sebep yahut sebeplere dayanarak açıldığı mahkemenin vereceği karar açısından büyük önem arz etmektedir. Bu sebepler “Boşanmanın […]

Ad, tüzel yahut gerçek kişiyi toplumdaki diğer kişilerden ayıran ve onu tanıtmaya yarayan işarettir. Ad aynı zamanda bir kimseyi diğerlerinden ayırmak yoluyla “belirtici” bir işleve ve toplum açısından da “düzenleyici” bir işleve sahip olduğundan hukuk düzeni tarafından korunmuştur. Bu sebeptendir ki ad, Türk Medeni Kanununda ve özel kanunlarda düzenlenmiştir. Medeni Kanun uyarınca ad, mutlak bir

Günümüz mahkeme yoğunlukları düşünüldüğünde çekişmeli boşanma davalarının çözümlenme ve uygulanabilir bir karar elde etmek konusunda çok uzun zaman aldığı bir gerçektir. Tarafların yıllarca yıpranıp, tüm aile sırlarının bir mahkeme dosyası ile ortaya serildiği ve özellikle dosyada çocukların velayeti söz konusu ise çocukların da en az taraflar kadar psikolojik olarak etkilendiği bir gerçektir. Bu nedenle eşler

Türk Medeni Kanunu’nun 202.maddesi gereğince eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin uygulanması esastır. Edinilmiş mallara katılma rejimi, edinilmiş mallar ile eşlerden her birinin kişisel malları kapsamaktadır. Edinilmiş mal, her eşin mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı değerlerinden oluşmaktadır. Bununla birlikte eşler arasında evlilik öncesinde veya sonrasında mal rejiminin seçilmesi, sona erdirilmesi ya

Türk vatandaşlarının, 5901 sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanların veya ikamet izinlerinden birine sahip olan yabancılar ile mültecilerin ve ikincil koruma statüsü sahiplerinin; a) Yabancı eşine, b) Kendisinin veya eşinin ergin olmayan yabancı çocuğuna, c) Kendisinin veya eşinin bağımlı yabancı çocuğuna, her defasında iki yılı aşmayacak şekilde aile ikamet izni verilebilir. Ancak, aile ikamet izninin süresi hiçbir